Organizacja Pożytku Publicznego
Apel Twojego Dziecka
(Apel ogłoszony został w USA w 1985 roku)
Nie psuj mnie, dając mi wszystko o co Cię poproszę. Niektórymi prośbami jedynie wystawiam Cię na próbę.
Nie obawiaj się postępować wobec mnie twardo i zdecydowanie. Ja to wolę, bo to daje mi poczucie bezpieczństwa.
Nie pozwól mi ukształtować złych nawyków. Ufam, że Ty mi pomożesz wykryć je w zarodku.
Nie rób tak, abym czuł się mniejszy niż jestem. To jedynie sprawia, że postępuję głupio, aby wydawać się większym.
Nie karć mnie w obecności innych, najbardziej mi pomagasz, gdy mówisz do mnie spokojnie i dyskretnie.
Nie chroń mnie przed konsekwencjami. Czasem dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.
Nie rób tak, abym swoje pomyłki uważał za grzech. To zaburza moje poczucie wartości.
Nie przejmuj sie zbytnio, gdy mówię “Ja Cię nienawidzę”. To nie Ciebie nienawidzę, ale Twojej władzy, która mnie niszczy.
Nie zrzędź. W przeciwnym razie muszę się przed Tobą bronić i robię się głuchy.
Nie dawaj mi pochopnych obietnic, bo czuję się bardzo zawiedziony, gdy ich później nie dotrzymujesz.
Nie przesadzaj co do mojej uczciwości. To mnie krępuje i doprowadza do kłamstwa.
Nie zbywaj mnie, gdy stawiam Ci pytanie. W przeciwnym razie zobaczysz, że przestanę Cię pytać, a informacji poszukam gdzie indziej.
Nie mów mi, że mój strach i obawy są głupie. One są bardzo realne.
Nigdy nawet nie sugeruj, że Ty jesteś doskonały i nieomylny. Przeżywam zbyt wielki wstrząs, gdy widzę, że nie jesteś taki.
Nigdy nawet nie myśl, że usprawiedliwianie się przede mną jest poniżej Twojej godności. Uczciwe usprawiedliwienie się wzbudza nadzwyczajną serdeczność ku Tobie.
Nie zapominaj, jak szybko rosnę. Jest Ci zapewne trudno dotrzymać mi kroku, ale – proszę Cię – postaraj się.
« powrót